Het lijkt ons maar niet te lukken om een goed Eurosongliedje te kiezen in Vlaanderen, of in België tout court. Maar elk jaar stel ik me weer de vraag of het wel de moeite is om nog een liedje te sturen… Wat haalt het in godsnaam nog uit? Elk jaar krijgen we terug wat hoop en elk jaar is er diezelfde kater na de bekendmaking van de uitslagen…
Heeft het misschien te maken met ons goed imago dat we ondertussen hebben in het buitenland…? De Standaard had het vandaag zelfs over een liedje dat ons land zelfs gigantisch verdeeld. Bijna niemand in Wallonnië kende het liedje eigenlijk, wat dan veel zegt over de interesse van onze landgenoten ten zuiden van de taalgrens in onze cultuur.
Anderzijds is het Eurovisie Songfestival ookal lang niet meer wat het geweest is. Het is misschien wel goed dat de mensen zelf kunnen kiezen welk zij het beste liedje vinden. En het is misschien wel zo dat het Eurovisie Songfestival een Europa-gevoel creëert maar anderzijds keren de West-Europese landen zich steeds meer af van het festival. Het is al lang niet meer ons festival, en zeker dat niet meer van liedjes. Het is een echte show gewoon, op enkele natuurlijk. Wat me ook opviel in het lijstje, is dat het vooral de liedjes die als laatste aan bod kwamen, er bijna allemaal bij. Van de laatste 7 zijn er 6 die doorgaan, het gat is Nederland, weer een West-Europees land.
Natuurlijk gaan er nu weer een hele hoop mensen zijn die zeggen dat dit typisch is voor Oost-Europa, en op het punt van het Songfestival hebben ze daar gelijk in, maar mensen gaan dan vaak de lijn doortrekken en beweren dat de EU ook zo zal eindigen. Laat ons hopen van niet en laat ons hopen dat onze structuren die aanvallen wel kunnen tegen houden.
Maar misschien moeten we dit ook positief proberen te zien, het enige waarmee Oost-Europa kan komen, op enkele uitzonderingen na, is kitsch en show en vooral geen inhoud. Wij kunnen daarentegen nog origineel en authentiek uit de hoek komen, ik denk dat dat het minste is wat we kunnen zeggen van Ishtar. En eigenlijk hoeven we ons helemaal niet te bewijzen, we hebben ook goeie muziek die we kunnen promoten zonder een songfestival en zonder kitscherig te moeten zijn. Voorbeelden nodig? Denk maar aan Hooverphonic, dEUS, Arno, Axelle Red maar ook het hele concept van The Night of the Proms en Rock Werchter…
K
Geplaatst in Fait divers | Categorie: Europa, Eurosong, Eurovisie Songfestival, inhoudsloos, Ishtar, kitsch
